Hoe weet jij dit?

De afgelopen jaren ben ik regelmatig co-trainer geweest bij workshops van iemand waarbij therapeuten nieuwe technieken aangeleerd krijgen om in hun eigen praktijk of salon in te zetten. Dit zijn hands-on workshops waarbij de deelnemers oefenen op elkaar. De technieken worden dus ook ondergaan. Daarbij komt regelmatig wat proces werk aan te pas. Dat wil zeggen dat ze zelf ook door emotionele stukken heen kunnen gaan als ze dat toelaten.

Zo’n dag begint altijd met een voorstelrondje. Een moment waar ik altijd graag bij ben. Gehaat en vergruist door velen maar voor mij zeer interessant omdat er bakken met informatie gegeven wordt. Niet alleen door degene die op dat moment zichzelf voorstelt maar ook door de andere deelnemers. Een paar dingen waar ik, al dan niet bewust, op let:

• lichaamshouding
• oogcontact
• mimiek
• ontvangstbevestigingen/herkenning
• woordgebruik
• vitaliteit en energie
• uiterlijke verzorging

en natuurlijk hetgeen er daadwerkelijk gezegd wordt en juist dat wat niet gezegd wordt ;).

Je zou kunnen zeggen dat heel veel van deze informatie niet objectief is en ruimte laat voor suggestie. En misschien is dat ook wel zo. Maar daar zit juist mijn sweet spot. Iemand verteld altijd veel meer dan de feiten zoals naam, leeftijd, beroep en of ze wel of niet getrouwd zijn en kinderen hebben.

Om wat extra informatie te krijgen gooi ik er soms een extra vraag in zoals: “wat doe je om te ontspannen?”, “Wat was je nieuwjaars voornemen?” of “Naar wie zoek je het eerst in een kamer vol met iedereen die je kent en ooit gekend hebt?”. Vaak ook haak ik in met een vraag op wat er verteld wordt. Dat zijn de vragen die ik niet vooraf kan bedenken. Dat is het momentum waar ik in spring. Een gedacht komt op en daar rolt een vraag uit. Soms voel ik het op een plek op mijn lichaam, bijvoorbeeld wanneer iemand verteld altijd last te hebben van een bepaalde klacht. Soms komt het als een woord of zin tot me.

Tijdens te laatste workshop vertelde iemand over haar moeder en de moeilijke band die ze met haar heeft en terwijl ze het vertelde kwam er in me op dat er een schuldgevoel zit bij haar moeder en puur als voorbeeld zei ik dat het heel goed mogelijk was dat moeder ooit een kind had verloren. Little did i know…. Haar ogen werden groot en tranen welden op en na een paar seconden riep ze bijna “Hoe weet jij dit?!” Haar hautaine houding was vanaf dat moment verdwenen en haar hele zijn voelde lichter.

Again

Vanmorgen kwam dezelfde soort vraag, maar dan via Instagram waar ik een kort gesprekje voerde naar aanleiding van een vraag van de dag welke ik regelmatig post. Wederom ging het om een moeder :);  de vraag luidde: “wat zou je tegen je moeder willen zeggen voordat ze jou kreeg?”

Hoe ik reageerde op haar antwoord resoneerde zo ontzettend dat ze ter plekke meer inzicht kreeg in de onderstroom van haar moeders gedrag en gevoel. Een paar minuten later vroeg ze me waar ik dat geleerd had.

Ik antwoordde in het moment dat ik het niet zo specifiek geleerd had. Ja, ik heb opleidingen gedaan die inherent zijn aan wat ik doe en wat ik kan dus ik vertelde haar dat ik niet ben gaan leren met het idee “goh, interessant daar wil ik meer over weten” maar meer uit het gevoel van “Klopt het wat ik al weet en voel?” Ik ging leren om te bevestigen wat ik al wist. Daar, op dat moment besefte ik me dat dit precies was hoe het is. En heel eerlijk, dit is nieuw voor me. Ja, ik kan mezelf ook regelmatig verrassen met inzichten. Zo werkt het nu eenmaal. Ik ben me er niet per se bewust van wat ik kan en doe omdat de magie vaak in het momentum zit en je ook niet altijd een reactie van bevestiging krijgt. Het voelt namelijk niet als een soort download of stemmetje of wat dan ook wat mensen in lange jurken, blote voeten en glazen bollen zeggen… Het komt gewoon op dat moment in me op om te vragen of zeggen.

I guess dat het uiteindelijk in het leven aan komt op vertrouwen op je eigen kunnen en eigen kracht en hoe meer je leeft naar je eigen invulling hoe sterker dat gevoel wordt. Daarom denk ik dat de Sense your Self sessies zo waardevol kunnen zijn. Ik bied een frisse blik. We verleggen de horizon en dat biedt een breder en dieper perspectief. Vanuit autonomie, menselijkheid en verbinding.